به گزارش شهرآرانیوز؛ ما مشهدیها در تاریخ مناسبتهای شهرمان کم از این دست برنامهها نداشتهایم؛ سخنرانیهای اول سال رهبری، گردهماییهای لحظه سال تحویل یا مراسم شبهای قدر که همه در حرم مطهر رضوی و با محدودیتهای زیاد برگزار میشدهاند، بنابراین تجربه کمی در زمینه برگزاری و حضور در مراسم میلیونی نداریم. با این همه، بیایید یک بار دیگر این باید و نبایدها را باهم مرور کنیم تا ان شاءا... یک بدرقه پرشور و بدون حادثه را درپیش داشته باشیم.
هوا به شدت گرم است و ازدحام جمعیت هم بر دمای آن میافزاید، بنابراین مهم است که با پوشش مناسبی وارد مراسم شویم؛ کلاه، عینک آفتابی، کفش راحتی و لباس نازک و گشاد. باتوجه به اینکه رنگ لباس هایمان تیره است، باید روی جنس آن دقت بیشتری داشته باشیم. لباسهای نخی و پنبهای برای این منظور گزینههای بسیار عالی هستند.
ایستگاههای زیادی دربین مسیر آب توزیع میکنند. بااین همه، حتما همراه خودمان یک بطری آب برداریم، به ویژه وقتی کودکی هم همراه داریم. بهتر است، به جای آب ساده، بطری خود را با نوشیدنیهایی پرکنیم که از میزان عطش میکاهند و برای گرمازدگی مفید هستند، مانند شربت آبلیمو، خاکشیر و تخم شربتی، دوغ ترش، سکنجبین، عناب، بهارنارنج و عسل و به لیمو.
اگر به هردلیلی احساس کردیم حالمان خوب نیست و نشانههایی مانند بی حالی غیرعادی، ضعف شدید، سرگیجه، درد قفسه سینه و تنگی نفس داریم، مقداری آب به سروصورتمان بزنیم و دکمههای لباسمان را باز کنیم. همچنین فوری از جمعیت فاصله بگیریم و خودمان را به نیروهای امدادی مستقر در مسیر تشییع برسانیم یا موضوع را به کنار دستی مان اطلاع دهیم.
باتوجه به گرمای هوا و ازدحام جمعیت اگر شرایطش را داریم از بردن بچههای کوچک به مراسم خودداری کنیم. درغیر این صورت تدبیری برای این منظور بیندیشیم. برای نمونه اگر با کالسکه حرکت میکنیم حاشیههای خیابان یا انتهای مسیر را انتخاب کنیم؛ در زمان متراکم شدن ناگهانی جمعیت، حتما بچهها را روی دوشمان قرار دهیم؛ مقداری آب و تنقلات برای بچهها همراه خودمان برداریم و از کلاه و پوشش مناسب و متمایز برای بچهها استفاده کنیم.
اگر میخواهیم در شلوغیهای ایستگاههای توزیع پرچم و عکس و پوستر گیر نیفتیم باید از قبل به این موضوع هم فکر کنیم و چنین ملزوماتی را همراه خودمان داشته باشیم؛ پرچمهای سرخ و سیاه عزاداری، عکسهایی از رهبر شهیدمان و دست نوشتههایی که حاوی پیامی خاص برای دیگران باشند. بهتر است اگر زبان انگلیسی یا عربی میدانیم پیام هایمان را به این دو زبان برای انعکاس از رسانههای بین المللی بنویسیم.
استفاده از خودرو شخصی و گیرافتادن در ترافیک یکی از چالشهای جدی در چنین روزهایی است و از آنجایی که تدابیر لازم برای استفاده از وسایل حمل ونقل عمومی اندیشیده شده، امروز از بردن هرگونه وسیله نقلیه شخصی خودداری کنیم. این تصمیم نظم عمومی شهر را هم بیشتر میکند. درصورتی که در نقاط دورتر از برگزاری مراسم هم تردد میکنیم و قصد استفاده از وسیله نقلیه شخصی داریم، بهتر است در طول مسیر چند مسافر هم سوار و به کاهش ترافیک کمک کنیم.
اگر کودکی همراهمان داریم، باید به احتمال گم شدن او هم فکر و برای این منظور آمادگی در خودمان و او ایجاد کنیم. برای نمونه حتما برروی مچ بند یا درون جیب کودک کاغذی با مشخصات و تلفن تماس خودمان بگذاریم؛ به کودک یاد بدهیم، پس از آنکه متوجه نبود ما شد، در همان نقطه مانند یک درخت بماند تا ما پیدایش کنیم؛ فقط به افرادی که لباس فرم دارند مانند نیروهای امدادی، پلیس و خدمتگزاران مراسم مراجعه کند و اگر غریبهای قصد بردن یا سوار کردن او را داشت، محکم نه بگوید و با سروصدا بقیه را متوجه خودش کند.
تجربه سالهای گذشته نشان داده است که دشمن از هرفرصتی برای ضربه زدن به امنیت و وحدت ما استفاده میکند. اگرچه از چند روز قبل نیروهای امنیتی همه تلاش خود را برای برقراری امنیت و نظم مراسم به کار گرفتهاند، بازهم باید حواسمان به اطرافمان باشد و درصورتی که فرد، بسته یا وسیلهای مشکوک در مسیر دیدیم، فوری مراتب را با شمارههای ۱۱۰ و ۱۱۳ و ۱۱۴ به نیروهای نظامی و امنیتی اطلاع دهیم.
یادمان باشد، هدف فقط حضور در مراسم تشییع است، نه همراهی کردن و دست رساندن به ماشین حمل پیکرها، پس نباید با رفتارهای هیجانی جان خودمان و به ویژه دیگران را به خطر بیندازیم. ازاین رو هرجا که احساس کردیم جمعیت درحال فشرده شدن و گیر افتادن در یک نقطه است، باید همانجا توقف و کم کم فاصله مان را با جمعیت بیشتر کنیم. اگر کودک، فرد سالمند یا بیماری هم لابه لای جمعیت گیر کرده بود، بلافاصله با کمک اطرافیانمان گروهی تشکیل بدهیم و آن فرد را از بین جمعیت خارج و به جای مطمئنی منتقل کنیم.
همه میدانیم که به علت مسائل امنیتی از چند روز گذشته قدری عبور و مرور در حرم مطهر رضوی و پیرامون آن با محدودیت انجام میشود. امروز این محدودیتها بیشتر شده و از زائران نیز خواسته شده که برای تشییع بیشتر از محدوده مشخص شده پیش نروند. قبول داریم که همه دلتنگ آقای شهیدمان هستند و دوست دارند تا لحظه آخر در کنار ایشان باشند.
با این همه بپذیریم که این کار احساسی ما مأموران حفاظت را به دردسر و امنیت مراسم و جان مردم و مسئولان را به خطر جدی میاندازد و از لحاظ شرعی و اخلاقی و قانونی صحیح نیست. به خاطر داشته باشیم رفتارهای احساسی ما میتواند تحریکی برای دیگر تشییع کنندگان، سوءاستفاده دشمنان و رقم زدن یک حادثه ناگوار باشد.
اگر بیماری خاصی مانند صرع و آسم، بیماریهای قلبی یا بیماریهای مزمنی مانند فشارخون و دیابت داریم، حتما داروهای ضروری همراهمان باشد. بهتر است که برروی یک تکه کاغذ اطلاعاتی درباره خودمان و بیماری مان بنویسیم و آن را همراه خودمان داشته باشیم تا درصورت بروز مشکل نیروهای امدادی فوری کمک رسانی را آغاز کنند.